Suikerverslaving bestaat niet

Ik heb nog nooit iemand gezien met een suikerverslaving; iemand waarbij de suikerzakjes in een restaurant niet veilig waren of die de kilozakken suiker met 10 gelijk inkoopt om met eetlepels achter elkaar naar binnen te werken. Of die dagelijks dineert met suikerklontjes.

Hetzelfde geldt voor vetten. Niemand zal een slok zonnebloemolie lekker vinden of een hap boter (zonder knapperig stokbroodje) op prijs stellen.

Suiker en vetten op zichzelf is niet verslavend. Wat wel verslavend werkt is het snacken van producten met een combinatie van zoet en vet of zout en vet.

Een ongezonde levensstijl heeft wel overeenkomsten met een verslaving; je wilt steeds meer, het is ongezond en het is zeker lastig om er vanaf te komen.

Het begint met een klein beetje; één zakje chips of één koekje of reep maar al snelvraat je lichaam om meer en vaker. Voor je het weet is het een gewoonte geworden om iedere dag een reep chocolade te eten of ieder weekend een zak chips (of twee) leeg te eten. En hoe vaker je deze combinatie van suiker of zout en vet eet, hoe minder verzadigd je zult voelen.

De serotonine neemt af en de verbindingen in de hersenen wordt steeds minder wat zorgt voor meer en snellere trek.

Uiteindelijk gaat het zorgen voor gezondheidsproblemen.

Er zijn diverse manieren om je voedingspatroon aan te passen. Maar je zult merken dat het enorm snel gaat om een voedingspatroon te herstellen. Geef jezelf 3 weken en je zult niet meer de enorme trek hebben in slechte dingen.